Duffy 🇬🇷 (Ter adoptie)

Hoe het nu gaat met Duffy

11-12-2025
Duffy wordt nog steeds graag meegenomen. In de kennel is hij ook wel wat ‘actiever’ hoewel hij nog steeds graag gewoon een beetje hangt, een beetje loungt, maar hij gaat zo graag mee naar buiten. Lekker wandelen aan de lijn. Nou ja, wandelen, hij hobbel natuurlijk mee en zijn conditie is nog niet heel erg goed. Maar dat hij het buiten heerlijk vindt, staat als een paal boven water. In de kennel geniet hij vooral van de aandacht van de vrijwilligers en voor de speciale mensen, komt hij graag zijn hokje uit of af voor een stevige knuffelbeurt.

Duffy's verhaal

Gevonden in Neo Agrilia, een dorp wat bekend staat als een plek waar heel veel met gif vermengd eten gegooid wordt, met zijn moeder en door Giannis meegenomen naar de safe haven. Duffy was in het begin heel verlegen. Na twee maanden voorzichtig benaderen, kon Giannis hem aaien.

07-2020
Duffy doet het met Giannis hartstikke goed! Je hebt wat geduld nodig om zijn vertrouwen te winnen, maar hij heeft een fantastisch zachtaardig karakter. Hij weegt nu rond de 17 kilo.  Als er bezoek komt, komt hij kennis maken. Hij is dan enthousiast en staat gezellig te kwispelen. Hij is fantastisch en geduldig met de andere pups (die soms heel onstuimig zijn), speelt ook met de oudere honden en kan goed met katten en kippen én mensen dus.

11-11-2022
Update van de vrijwilliger ter plaatse: Duffy is een lief kereltje van bijna drie jaar oud en ongeveer 20 kilo. Hij is een beetje een lonewolf in de roedel en regelt zijn zaakjes zelf, zonder zich teveel te bemoeien met de andere honden. Dat betekent niet dat hij niet goed is met andere honden, integendeel zelfs, maar hij houdt zich wat op de achtergrond. Ligt vaak op zijn huisje om het allemaal aan te kijken en blaft alleen als íedereen blaft op de SH, naar jakhalzen of vossen. Duffy komt niet zomaar naar je toe als je de kennel inloopt, maar als je eenmaal zijn aandacht hebt is het een lieverd. Knuffelt graag, is geen springertje en geeft zich “over”. Duffy is erg sociaal naar mensen (je moet wel even zijn vertrouwen winnen), lief en speels. Wat wil je nog meer?!

12-2023
Duffy blijft stabiel vrolijk en knuffelig. Hij wil zelfs gekamd worden, terwijl hij met zijn korte vacht toch niet echt wat heeft om weg te borstelen. Hij geniet gewoon van de aandacht. Duffy is op zoek naar een baasje wat hem lekker aandacht kan geven. Hij gaat goed met alle hondjes en in het oude huisje was hij katjes en kipjes gewend. Het is een hele chille jongeman, die we eigenlijk voor ons gevoel overal zouden kunnen plaatsen, maar het liefst bij die hele speciale baas. Hij is goed met kindjes en vreemden en met zijn 49 centimeter echt een heel mooi maatje.

25-04-2024
Duffy is sinds hij op de safe haven gekomen is lekker stabiel. Het is een vrolijk mannetje, die echt van een goede knuffel houdt, maar ook graag een beetje luiert. Er viel weinig spannends over hem te vertellen, tot hij vorige week aangevallen werd door de reu uit de kennel naast hem. Hij werd met zijn poot door het hekwerk getrokken en zijn pezen waren zelfs zichtbaar. Duffy gaat over het algemeen heel goed met andere honden en we weten niet wat het gevecht getriggerd heeft. Gelukkig is het niet al te ernstig en kon hij met wat hechtingen weer naar huis. Met een grote lampenkap op verblijft hij tijdelijk in de kleine caravan, tot hij voldoende hersteld is om terug te gaan naar zijn kennel.

30-10-2024
Na de aanval in april, verliep zijn herstel zwaar en moeizaam. Maar hij is terug! Omdat er geen quarantaine of ziekenboeg beschikbaar was, werd er een hok voor Duffy gebouwd en kwam hij in de corridor te liggen. De corridor is de veilige doorloop voor hondjes die gaan wandelen en de enige plek waar geen hondjes zijn en de verzorgers dus ongestoord kunnen eten of klussen.

Hier is natuurlijk geen rekening gehouden met een hond die veel pijn heeft en alleen maar bezig is aan zijn herstel. De vloer is bedekt met scherp grind en er is dus ‘verkeer’. Je kan hier als hondje niet rustig herstellen. Maar het betekende ook dat hij zeer goed in de gaten gehouden kon worden en de verzorgers hem meerdere malen per dag tegen kwamen en aandacht gaven. Elke dag werd zijn verband verschoond en elke dag had hij privé knuffelsessies. Gek genoeg wilde hij nooit op een kussen of matrasje plaatsnemen, maar altijd lag hij of op het hout van zijn hokje, of op het grind. Meerdere malen werd getwijfeld aan zijn herstel en opnieuw met de dierenarts gesproken of we wel juist bezig waren. De wond herstelde langzaam, maar hij stond nooit op zijn pootje en zijn voetje was inmiddels de verkeerde kant op gedraaid. Begin oktober kwam de omslag: Duffy lag er niet meer lethargisch bij (alleen maar bezig met zijn herstel), maar zat elke ochtend voor de deur van de corridor te wachten om…? om naar buiten te gaan? Om zijn verzorgers te verwelkomen? Hij was in ieder geval een stuk actiever.

Nadat de dierenarts ter plekke geweest was en hij meerdere malen met verzorgers uit wandelen gegaan is, werd besloten hem terug te brengen naar zijn kennel. Vlacha, Samira en Samantha ontvingen hem weer als vanouds en hij is zoveel gelukkiger dan hij in de corridor was.

Duffy staat nog niet op zijn pootje. De dierenarts vertelde dat er een operatie en fysiotherapie nodig zal zijn, zodat hij weer leert hoe hij zijn poot moet gebruiken. Hij heeft geen pijn, hij is echt gelukkig en daar laten we hem eerst van genieten. Misschien heeft Duffy in de toekomst nog een operatie nodig, de tijd zal het leren. We zijn echter voor hem ook gewoon op zoek naar een adoptant. Want door dit alles heen, is Duffy stabiel gebleven wie hij is: een vrolijke, super aanhankelijke, lieve jongeman. Jantje goedbloed! Hij verdient het allerbeste…

15-01-2025
Duffy is aan de buitenkant volledig hersteld van zijn wonden. Aan de buitenkant, want hij staat niet op zijn been en het leidt voor hem tot een zeer passief leven. Nu was op het huisje altijd al zijn favoriete plek, maar het zou leuk zijn als hij ook weer wat rondliep. Workaway Pauline wist niet eens dat hij gewond was, want… hij ligt altijd op zijn huisje en komt er niet af. Wel is hij altijd in voor knuffels en geniet hij van alle aandacht, die hem gebracht wordt. Natuurlijk komt hij wel van zijn huisje af, want hij doet zijn behoefte ergens anders… we zien het alleen niet gebeuren.

Duffy heeft eigenlijk nog een operatie nodig, waarbij zijn voet de andere kant op vastgezet wordt en zijn spieren en pezen anders vastgemaakt worden. Daarna zou hij met fysio- en watertherapie weer normaal kunnen lopen. Hier is natuurlijk geld, maar vooral veel tijd voor nodig en een persoon die heel toegewijd is aan zijn herstel.
Duffy is echt wel de vrolijke jongen die hij was, maar hij zou weer zoveel meer kunnen… misschien als we die persoon vinden, die tijd wil investeren in hem.

30-06-2025
Met nieuwe vrijwilligers, komen ook altijd nieuwe vragen… of nieuwe verzoeken. Toen er vragen kwamen over Duffy, zijn conditie en vooral ook zijn ‘lethargie’, konden we niet vermoeden dat Workawayers Sophia en Hennie zo door zouden pakken.

We spraken over zijn pootje; hoe het kwam, wat hij misschien nodig zou hebben en dus ook over hydrotherapie. Gisteravond kwam de grote verrassing: Duffy was op het strand! En Nikos tilde hem de zee in. Hij vertelde later dat Duffy tegen het eind ‘alleen’ zwom en bijna geen ondersteuning nodig had. Natuurlijk maakt 1 zwempartijtje nog geen hydrotherapie en kunnen de vrijwilligers dit niet volhouden… maar Duffy was blij, zo ontzettend blij! Zijn hele gezicht ging open en hij genoot. Na inspanning was het tijd voor ontspanning en mocht hij nog even chillen in de tuin van het workaway huisje. Toch jammer dat we dan niet dichter aan zee zitten.

Duffy zou zoveel beter af zijn in een foster omgeving. Hij verpietert in de kennel, is zijn glans kwijt, terwijl hij juist zo’n open en lief hondje is en er is zo weinig voor nodig om hem te laten stralen.

09-09-2025
Na Duffy’s eerste strand avontuur, volgden er nog meer. Wanneer er tijd en ruimte is en de vrijwilligers na werktijd naar het strand willen, nemen ze Duffy mee.
De ene keer heeft hij meer zin om te ‘zwemmen’ dan de andere keer, maar het is wel duidelijk dat het een enorm welkome afwisseling is.

Duffy houdt van mensen, hij houdt van aandacht, hij houdt van zijn kennelgenootjes en zeker van het leven. Het is dus ook vervreemdend geweest om hem als depressief omschreven te zien worden.
Gelukkig was het maar tijdelijk! Hij moet gewoon wennen aan zijn situatie en maakt er altijd het beste van.

We hopen dat hij de kans krijgt zijn conditie op te bouwen en te laten zien dat hij net zoveel kan als elk ander hondje.