Vlacha 🇳🇱 (Gereserveerd)

Hoe het nu gaat met Vlacha

12-06-2026
Omdat Vlacha echt wel een beetje vast zit in de patronen die sinds het begin in het tussenhuisje werken, werd besloten een omheind veldje op 30 minuten rijden te boeken en te zien wat er zou gebeuren als ze los met de roedel is. In huis wordt zij namelijk heel klein gehouden en genegeerd en tijdens de wandelingen (aan de lijn), moet ze ook in lijn lopen. Elke dag ziet er hetzelfde uit en er is weinig ruimte voor groei. De foster wist al dat Vlacha het in de auto prima doet, omdat ze elke dag met de auto dichtbij naar een stukje natuurgebied gaan. 30 minuten in de auto is ook helemaal geen probleem! Ze kijkt naar buiten, kijkt naar de andere hondjes, zit rustig, terwijl ze duidelijk wel benieuwd is naar wat er komen gaat. Eenmaal op het veld is het spannend. De huishondjes zijn eigenlijk ook nooit los en zodra de riemen afgaan is het een groot feest, rennen, blaffen, grommen van blijdschap. Vlacha vindt het zo spannend dat ze eerst begint met heen en weer rennen. De stress eruit. Vervolgens zoekt ze de foster op voor steun en lopen ze rustig heen en weer over het veld, tot iedereen de rust weer terug gevonden heeft en ze op onderzoek uitgaat. Vlacha is écht heel nieuwsgierig! Ze wil alles zien en besnuffelen. Met haar neus continu aan de grond, af en toe even opkijkend waar de rest zich bevindt, gaat ze rustig het veld een paar keer over, waarbij zeker de voor haar vreemde objecten niet overgeslagen worden. Ook wanneer de spelkast opengaat komt ze rustig kijken, ruiken en ontdekken. Dit is de Vlacha die we kennen. Helaas is er nog steeds geen interactie tussen de huishondjes en Vlacha. Van beide kanten niet. De afstand is letterlijk en figuurlijk heel groot. Alleen als de foster de huishondjes aan het knuffelen is, komt ze erbij staan en heeft de foster handjes te kort. Maar interactie onderling is er niet. Op de terugweg was Vlacha nog rustiger. Ze zat de hele weg stil voor zich uit te kijken, nu eens links over haar schouder naar buiten, dan weer over de linkerschouder van de foster. Na een welverdiende slaap, leek ze toch wat vrijer in huis. De foster gaat het zeker vaker doen in de hoop dat los ook letterlijk wat los maakt.

Vlacha's verhaal

Het begin:
Vlacha is er een van de zogenoemde ‘Sotiris pups’. In september 2021, werd Giannis gebeld door de loco burgemeester Sotiris. De vraag was of hij pups wilde weghalen: 8 van Vlachhos beach, waaronder Vlacha, en 2 van Kalonero.

Zo kwamen de pups op de safe haven bij Giannis en leefden ze daar los op het veld bij zijn huisje. Wanneer het regende, mochten ze in huis schuilen. De vrolijke, open pups bevonden zich altijd op het pad van Giannis. Niet angstig voor hem of zijn auto.

30-03-2022

De mooie pups zijn inmiddels uitgegroeid tot prachtige pubers. Ze hebben van kleins af aan bij Giannis in en rondom huis geleefd en zijn gewend aan huiselijke geluiden en klusjes. Ze zijn allemaal wel een klein beetje waaks: er komt nooit iemand op het erf en bij het huisje van Giannis en als er dus wel wat is, dan hebben ze geleerd van de roedel dat ze dat aan moeten geven. 

Onderling is inmiddels wel wat strijd; ze zitten allemaal vól in de puberteit en onderling wil er nog wel eens wat knallen! Vali, Vlacha en Zolt zijn daarbij de aanstichters, Mat en Serena delven duidelijk het onderspit met hun ongelooflijk lieve, zachte karakters. De overigen (Boubou, Dallas, Samira, Sony (Sean) en Nathan) doen soms mee, soms ook niet.

29-05-2022
Vlacha en de rest van de Sotiris pups zijn verhuisd naar de nieuwe FTS Safe Haven. Ze mogen soms lekker rennen op het middenstuk.

De vrijwillger ter plaatse stel haar voor:
Vlacha is de meest gezellige en áltijd op zoek naar een knuffel. Een meid van rond de 17-18 kilo en heel lief. Springt graag tegen je op en is ook wel ietwat ondeugend. Heel goed met andere honden en houdt zich in de kennel redelijk rustig, totdat er mensen bijkomen. Ze blaft niet erg en vindt het allemaal wel prima. Een echte knuffelkont die zo graag naar een gezin zou kunnen. Onbekend is of ze met katten kan, maar kinderen moeten naar verwachting geen probleem zijn. Wel is het een springertje maar dat kan afgeleerd worden natuurlijk.

13-03-2023
Vlacha is nog steeds een van de grootste knuffelkonten van de safe haven. Zij heeft op het moment een best wintervetje, maar, vanwege haar speelse karakter, zal dat ook snel kwijt zijn door te spelen.

06-2023
Vlacha is een gevoelig meisje. Ze wil ontzettend graag bij mensen zijn, om te knuffelen en voor aandacht. Ze is inmiddels iets rustiger (dat kan ook aan het warme weer liggen), maar zoekt je graag op. Tot ze weet dat je wat van haar wil (kammen) en speelt dan een spelletje met je. Gelukkig is er al wat van de winterkilo’s af, maar regelmatig wandelen zou haar wel goed doen!

11-2023
Aan sommige hondjes zie je… de FTS safe haven is zwaar. Dat geldt ook voor Vlacha. Zij heeft aandacht nodig. Het is een van haar eerste levensbehoeften.  En aandacht… is iets waar onze verzorger geen tijd voor heeft. In augustus was zij nog super blij met de knuffeltjes van Xavi (9jr) en in oktober zagen we… Ze verpietert. Vlacha is een ongelooflijk gevoelige meid. Ze doet het geweldig met de andere hondjes in de kennel, maar heeft echt behoefte aan menselijke liefde.

25-07-2024
Vlacha is toch wel ons schoolvoorbeeld van een coach potato. Ze vindt het heerlijk om te luieren en te chillen. Helaas is dat ook goed te zien aan haar iets te grote omvang. Ze komt altijd wel vrolijk kijken en een knuffel halen als er visite is en is ook actief wanneer het voertijd is, maar haar voorkeur gaat uit naar een beetje hangen. Toen ze meegenomen werd om te wandelen, was ze eerst nog een beetje afwachtend. Ze werd goed begroet door de hondjes op het middenveld en had wat tijd nodig te acclimatiseren in de corridor. Eenmaal buiten was het een spring in het veld. Tussendoor moest ze goed uithijgen, want zoveel inspanning had ze in tijden niet meer geleverd, maar ze vond het fantastisch! Vlacha zal dus zeker vaker mee naar buiten genomen worden en wie weet doet dat wel wat voor haar bolle buikje. Hollands glorie is ze al, nu nog een Hollands mandje.

De Griekse Herder

Als u voor deze hondjes valt, zorg dan dat u zich even verdiept in het ras ‘Poimenikos Hellenikos’ (Griekse Herder). Lees u in en wees op de hoogte van hun karakter. Griekse herders, gefokt om solitair een kudde vee te kunnen beschermen en hierin dus zelfstandig beslissingen te nemen, hebben een sterke eigen wil en zijn waaks en zorgzaam naar hun roedel. Hun baasje mag best sterk in zijn/haar schoenen staan. Griekse herders zijn doorgaans graag buiten en een tuin is dan ook een dikke pre.

11-10-2024
Snoepje van de afgelopen werkweek moet Vlacha zijn. Zij heeft het hart van veel FTS’ers gestolen en wanneer er op de laatste werkdag aan Jamie (*WorkAway) gevraagd wordt wie de volgende zou moeten zijn om te fosteren dan denkt hij er niet lang over na. “Vlacha! For example Serena is so sweet and cuddly and will do very well, but she manages on the shelter. She’s happy. Vlacha!”

Vlacha is gevoelig, ze is lief, aanhankelijk, blij, ze wil graag pleasen en komt graag bij je. Maar Vlacha is dus gevoelig en het leven op de shelter is hard. Vlacha zit in een leuke kennel; Samira en Samantha zijn gezellige koffieleutjes voor haar en wanneer Duffy daar klaar voor is, kan hij weer terugkomen in zijn harem. De shelter is alleen meer dan de eigen kennel… Het zijn de buurtkennels, de geluiden, geuren, indrukken, de stress van de andere honden, die zij allemaal tot zich neemt. Vlacha behoort tot de hondjes, die langzaam verstillen… waarvan je langzaam ziet dat ze achteruit gaan. En dus is Vlacha snoepje van de week en hopen we dat ze snoepje voor het leven kan worden voor haar for ever mens.

18-04-2025
Ook over Vlacha valt eigenlijk zo weinig te updaten. Ze is … zoals ze is. Wat we eerder gemeld hebben blijft dan ook hetzelfde: Ze is heel gevoelig en het leven op de shelter is hard voor haar. Soms zie je haar dan ook weggekropen onder het beton; zelfs met 27 graden

Vlacha is lief, wil pleasen, komt bij je en gaat zelfs met Karin in gesprek. “𝘐𝘬 𝘵𝘳𝘦𝘬 𝘩𝘦𝘵 𝘯𝘰𝘨 𝘸𝘦𝘭 𝘩𝘰𝘰𝘳… 𝘩𝘦𝘵 𝘬𝘰𝘮𝘵 𝘸𝘦𝘭 𝘨𝘰𝘦𝘥 𝘮𝘦𝘵 𝘮𝘪𝘫.” En ze geeft er nog eens een kusje op… zodat het over is. Maar we zien haar verstillen. Met goede voorbeelden aan Zolt en Serena, die het fantastisch doen in hun for ever homes, zou dit voor haar toch ook weggelegd moeten zijn. Het is allang al tijd geweest…𝗩𝗹𝗮𝗰𝗵𝗮 𝗺𝗼𝗲𝘁 𝘄𝗲𝗴, naar haar eigen huisje.

08-09-2025
We vallen in herhaling, maar stellen Vlacha dan maar gewoon nog eens voor. Zij is namelijk precies wie ze is… er zijn geen updates, elke dag is hetzelfde. Ze is heel gevoelig en het leven op de shelter is hard voor haar. Ze zit in een hartelijke kennel; ze is dol op haar kennelgenootjes en ze geven elkaar de ruimte. Iedereen komt aan de beurt, iedereen krijgt de aandacht die hij of zij verdient en niemand wordt gepest.

Samira, haar zusje en gezellige vriendin. Grey, nieuw en gewoon heel welkom. Duffy, beschadigd en niet heel mobiel, maar graag in elkaars buurt. Dit is gewoon een heel gezellig en gemoedelijke kennel. En wanneer je hier binnenstapt, krijg je oprechte aandacht en knuffels, moet je soms heel hard lachen… en soms word je ook heel verdrietig. Want we zien de harde kant in haar ogen terug. Vlacha is moedig, maar verstilt ook. Haar familie (Zolt en Serena) doen het fantastisch in hun for ever homes en dit zou voor haar toch ook weggelegd moeten zijn!?

Het is allang al tijd geweest… Vlacha moet naar een eigen huisje.

25-09-2025
Weten we het nog? ‘April 2025: Vlacha komt bij je en gaat zelfs met Karin in gesprek: “Ik trek het nog wel hoor… het komt wel goed met mij.” En ze geeft er nog eens een kusje op… zodat het over is.’

5 maanden later:
Karin is er weer en Vlacha ook… ze komt weer bij Karin en laat zien: “Ik trek het nog steeds, ik ben er nog”. Maar het is moeilijk als zo’n grote knuffelbeer zich aan je vastklampt. Ze is moedig, met haar mooie, warme hart. Gevoelig en dan al die invloeden van de Safe Haven. Nog even volhouden Vlacha, ooit komt er ook iemand voor jou.

13-11-2025
Vlacha…
Wat als een grapje begon, is de pijnlijke werkelijkheid.

𝗗𝗲𝘇𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹𝗱.
𝟰!!! jaar geleden wat Ria te gast op de safe haven van Giannis. Daar ontmoette zij pupje Vlacha, een heerlijk bolletje wol.
𝟰!!! jaar woont Vlacha al ‘buiten’, zonder thuis, zonder zekerheid, zonder een dak boven haar hoofd en zonder een warme mand.
Toen de linker foto in Giannis’ FB herinneringen verscheen, vroegen we (voor de grap) de foto te repliceren, want
𝟰!!! jaar later is Ria er weer en is Vlacha er nog.

𝗗𝗲𝘇𝗲 𝘄𝗼𝗿𝗱𝘁 𝗴𝗲𝘃𝗼𝗲𝗹𝗱.
Wanneer komt haar kans? Wanneer zien we gevoelige, lieve, Vlacha in haar for ever home? Wij hopen liever gisteren dan morgen.

21-01-2026
Vlacha staat op de lijst om gefosterd te worden. Dit zal waarschijnlijk in april plaatsvinden. Mooi, horen we je denken, maar elke dag dat Vlacha op de Safe Haven zit, doet zeer.
Vlacha kwam 𝟰 𝗷𝗮𝗮𝗿 geleden als kleine pup bij ons en heeft dus al die tijd niet de liefde van een baasje of een warm dak boven haar hoofd gekend.
Hoewel haar leventje bij ons wel in het huisje van Giannis begon, is zij al vrij snel overgebracht naar de Safe Haven en al die tijd heeft ze onder elke weersomstandigheid buiten geleefd. Slechts een afdak en zeil als beschutting.
En met bijvoorbeeld de 10 Beaufort storm van afgelopen nacht moet het ook heel beangstigend zijn in zo’n open ruimte te leven.
Vlacha is lief, gevoelig, op haar manier aanhankelijk, kan goed met de andere hondjes en wordt steeds vaker meegenomen om te wandelen. Zelfs naar het strand! op de goeie dagen natuurlijk, want wanneer het met bakken uit de lucht komt, willen de vrijwilligers niet graag naar buiten.

9-3-2026
Vlacha blijft pijn doen. We begrijpen niet waarom niemand ziet wat wij zien. Haar gevoel stroomt naar buiten door haar ogen.
𝗩𝗹𝗮𝗰𝗵𝗮 𝗶𝘀 𝗴𝗲𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱. 𝗚𝗲𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗶𝗲𝗱𝗲𝗿𝗲𝗲𝗻 𝗱𝗶𝗲 𝗵𝗮𝗮𝗿 𝗼𝗻𝘁𝗺𝗼𝗲𝘁.
En toch is Vlacha al bijna 5 jaar onderdeel van de Safe Havens.
Ooit woonde ze binnen, in het huisje van Giannis, maar al langer leeft ze in de kennels.
𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 is lief, gevoelig en aanhankelijk.
𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 is ondernemend, speelt en wandelt.
𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 kan met alle andere honden en heeft ooit met katjes geleefd.
𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 is ook een coach patato. Op de overvolle Safe Haven kan zij heel goed loungen.
Maar 𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 heeft ook een periode gehad dat ze het opgaf. Het duidelijk niet meer trok. Want voor een gevoelige dame is de Safe Haven gewoon veel!
En dus heeft 𝕍𝕝𝕒𝕔𝕙𝕒 ook veel veerkracht getoond. Want ‘ze is er weer’. Ze heeft haar ups en haar downs.
Er ligt een belofte; ze zal later dit jaar in de foster kunnen.
Maar beter is ze daar sneller weg… en meteen naar haar forever home.
Haar huisje ís er gewoon. Haar baasjes hebben haar gewoon nog niet gezien.

01-05-2026
𝐕𝐥𝐚𝐜𝐡𝐚 𝐢𝐬 𝐢𝐧 𝐍𝐞𝐝𝐞𝐫𝐥𝐚𝐧𝐝 𝐢𝐧 𝐝𝐞 𝐨𝐩𝐯𝐚𝐧𝐠! Eindelijk!!! Moet daarbij staan, want zij stond al heel lang op de lijst van een van onze vaste fosters… maar er kwam altijd wat tussen.
En ondertussen zagen we haar veranderen.
Maar nu is ze er dus! En na een spannende reis, stapte zij parmantig uit haar kennel. Zij was écht klaar om eruit te komen!
Hoewel ze het zelf ook heel spannend vond, begeleidde ze Zane door Schiphol naar de auto, om vervolgens zelf naar haar tussenhuisje te vertrekken. Ook de autorit was nog best spannend en de auto werd van ‘binnen gewassen’ door het kwijl 😉
Eenmaal thuis had ze een goede introductie, liep netjes mee met de roedel voor een introductie rondje en wist een veilig plekje te bemachtigen. Ze at en dronk goed, maar de ontlasting bleef uit. Plassen en poepen was simpelweg nog te spannend; het uiterlijk rustig en netjes meelopen, was slechts dat… uiterlijk, want uitblijven betekent toch echt te veel stress om te kunnen plassen (of poepen).
Inmiddels gaat dat een stuk beter!
Ze komt los; in huis, in de tuin en ze laat dus ook los tijdens de kleine, vaste rondjes; ze krijgt vertrouwen.
En met het vertrouwen ziet de foster ‘oude Vlacha’ langzaam boven komen. Haar pretbekkie, haar lach, haar aanhankelijke en ook nieuwsgierige karakter. Want hoewel ze als klitteband achter de foster aanloopt, omdat ze onzeker is, doet ze dat ook uit pure nieuwsgierigheid. Ze staat op haar achterpootjes tegen het aanrecht, of tegen de bank, ze snuffelt als een stofzuiger alle informatie op en kijkt helder naar alles wat er gebeurt.
De televisie, het toilet, het klaarmaken van eten, maar ook mensen buiten… even stilstaan, observeren en weer door. Veel is nieuw voor haar!
Ze is stevig genoeg om het allemaal tot zich te nemen en te verwerken.
Naast stevig, is ze ook zacht. Haar gevoelige karakter laat ze ook al zien.
Vlacha laat zich heerlijk knuffelen en borstelen… waarbij ze zelfs zuchtte en helemaal uitgestrekt ging liggen.
Haar rust pakt ze terwijl de fosters werken… dan hoor je haar zachtjes puffen in haar slaap of de nageltjes over de vloer krassen.
Vlacha is volkomen zindelijk.
Vlacha is ook te dik! Met 29 kilo mag daar zeker 4 vanaf, maar de voorspelling is dat dat vanzelf zal gaan met beweging en goede voeding.

07-05-2026
Ups en downs… Vlacha’s week bestond letterlijk en figuurlijk uit ups en down. Het proces… altijd: stapjes vooruit en ook even een beetje terug. Het kan ook niet alleen maar stijgende lijn zijn, dat zou vreemd zijn. Vlacha loopt meerdere malen per dag een stukje mee, of een stukje alleen (zonder de huishondjes). Niet altijd wordt er dan een plas of poep gedaan. Soms gebeurt er zoveel onderweg, dat het begrijpelijk is, dat ze niet los kan laten. De vlaggen op 4 en 5 mei, de afvalwagen die luidruchtig de tonnen uitschudt. Er is nogal wat, wat ze nog niet begrijpt. Maar altijd wordt alles met heel veel nieuwsgierigheid en interesse tot haar genomen. Vlacha’s hersenen werken overuren. Haar neus is al een grote spons… zij snuffelt met overgave! Is de foster even weggeweest? Dan gaat de snuffelmachine over de hele broek en ‘loopt’ zij voorzichtig en langzaam tegen de foster op om knuffels en bevestiging te krijgen. Op de camera zien ze Vlacha op de bank liggen, wanneer de fosters weg zijn, maar als er mensen, of andere hondjes zijn, blijft zij op haar veilige plek liggen. Borstelen vindt ze heerlijk! Ze strekt zich langzaam uit, zodat je ook nog even dat plekje kan pakken… en dat is maar goed ook, want Vlacha heeft een hele dikke ondervacht en zal toch echt een paar keer per jaar goed uitgeborsteld moeten worden. Ups en downs dus, ja! Ook letterlijk! Want veel van de activiteiten vinden boven plaats. Het kantoor is boven, de slaapkamer (waar de hondjes de meeste rust vinden en ook ’s nachts bij de fosters verblijven) is boven. Dus traplopen moest geleerd en ook dat was binnen no time onder de knie. Nu loopt ze heerlijk achter de foster aan naar boven, om tot diepe rust te komen naast het bureau. In huis is al heerlijk rustig. Tot de foster opstaat natuurlijk, want wie weet komt er wel wat lekkers uit de kast.

14-05-2026
Vlacha heeft echt wat te vertellen! Hoe meer Vlacha ontspant, hoe meer zij uit haar schulp kruipt. Vlacha blijkt een hele vrolijke, ondernemende jongedame, die wel de ruimte moet krijgen om te ontwikkelen. Zij is namelijk geen couchpotato! Vlacha is heel onderzoekend, wil graag bij je zijn en wil graag weten wat je aan het doen bent. Als ze een kind zou zijn, zou de vraag: “waarom” heel goed bij haar passen. Als een grote stofzuiger snuffelt ze de foster helemaal af, als zij ergens geweest is. Ze loopt mee naar de waskamer, slaapkamer en zelfs badkamer, observeert en leert. Als ze kon, zou ze meehelpen met alles wat de foster deed. Langzaam ziet de foster Vlacha ook haar instinct gebruiken. Bij het klaarzetten van loterijspulletjes wordt stiekem een speeltje uit de tas gepikt en meegesleurd (Vlacha heeft nog nooit een speeltje gezien en de foster ‘dringt niets op’) of een kauwstaafje gepikt, met zak en al. Vlacha houdt ontzettend van knuffelen. Ze gebruikt haar poot om te laten weten, dat je nog niet klaar bent, of gaat al voorzichtig op haar zij en rug liggen voor een belly rub. Ze komt niet altijd zelf naar je toe, maar de betaalde tol wanneer je zelfs haar veilige plekje passeert, wordt gretig in ontvangt genomen. Inmiddels gaar Vlacha overdag met de auto naar een natuurlijkgebied in de buurt om te wandelen. De continue stroom spelende, schreeuwende kinderen overdag, zorgt ervoor dat ze wel netjes loopt, maar niet ontlast en daarom wordt er hops in de auto gegaan. Vanaf het eerste moment loopt ze de auto in of ze niet anders gewend is. Wanneer de auto rijdt, is het wel wat spannend. Ze gaat van links naar rechts, kijkt over de hoedenplank, maar langzaam wordt het ook rustiger. Ze weet nu waar ze heen gaat! En zo is het: routine zorgt voor zekerheid en Vlacha voelt zich er steeds beter bij.

22-05-2026
Vlacha laat haar stem horen!

Nu Vlacha meer en meer kan ontspannen en ook tijdens de wandelingen duidelijk geniet, ziet de foster steeds meer haar karaktertje naar boven komen.
Vlacha probeert aansluiting te vinden bij de roedel, maar helaas laten ze haar nog niet. Wanneer ze alleen met 1 van de 3 wandelt, is er wel meer connectie.
Vlacha wandelt sowieso heel ontspannen. Mocht ze ergens van schrikken, zoals een voorbij razende brommer met kapotte uitlaat, dan herstelt ze zich eigenlijk vrijwel meteen.

Contact met vreemden is nog niet gewenst; negeer mij en ik negeer jou is een beetje haar motto onderweg.
Dat de huishondjes niet heel dol zijn op vreemde mensen (of sommige honden in de wijk), helpt dan niet mee, want inmiddels blaft ze met de roedel mee, wanneer ze aanslaan.
Ze is daar wel heel snel weer van af te brengen, want ja, meeblaffen is iets heel anders dan zelf aanslaan.
Haar mooie, diepe bas blaf is er trouwens wel een die de foster graag hoort.

Vlacha is heel communicatief. Haar ogen zeggen alles, haar pootje af en toe voor een knuffel en haar blaf om te waarschuwen.
In huis heeft ze haar vaste plekjes waar ze ligt te soezelen. Nadat ze als een ware Goudlokje alle hondenbedjes geprobeerd had, is ze blijven hangen op het mensen bed. Dat ligt toch het aller comfortabelst.

In de woonkamer ligt ze nog steeds het liefst in de keuken, achter de tafel. Van daaruit kan ze alles rustig bekijken.
De meeste harde geluiden doen Vlacha niet zoveel. De Sodastream, afzuigkap, iets wat valt… het wordt allemaal genegeerd. Heel af en toe schrikt ze dan van iets, waarvan de foster denkt: huh? Zoals het openen van de prullenbak. Het gevoelige meisje is dus soms wel op haar hoede.

Hoewel Vlacha het bij de foster heel goed doet, hecht zij zich aan haar foster en aan haar roedel. Ze wordt duidelijk ook tegengehouden in haar groeiproces, want heel veel ruimte geeft die roedel niet. Het zou zo mooi zijn, wanneer het proces doorgezet zou kunnen worden in haar forever home en Vlacha en haar mens het proces samen doormaken.

05-06-2026
Vlacha vs vooroordelen. Vlacha is een gevoelige dame, dat wisten we al en daar hebben we al eerder over geschreven. Maar Vlacha heeft geen ‘rugzakje’. Niet zoals de meeste mensen het bedoelen in ieder geval. Vlacha staat achter de foster, niet omdat zij ‘mishandeld’ is, maar omdat die man, met zijn leren bomber, pet op, zware stem en spiegelende zonnebril bovenop zijn pet met zijn zware stem intenties heeft, die Vlacha niet kent. Vlacha blijft op haar veilige plekje als er visite is, omdat zij niet weet wat er van haar verwacht wordt en wel weet dat zij al meerdere malen de deksel op de neus kreeg van de huishond, als zij probeerde mee te doen. Vlacha heeft 0, maar dan ook echt 0! kwaad in haar en zal niet ‘vechten’, omdat zij er precies zo uitziet als jouw vorige hond. Dat zijn menselijk invullingen, gedachten en interpretaties; (voor-)oordelen. Vlacha is een op zichzelf staand individu en natuurlijk vergelijk je als mens automatisch, want mensen hebben nu eenmaal gedachten. Maar Vlacha leeft in het nu! Haar rugzak? Die is nagenoeg leeg en dát is nu vaak waar mensen niet aan denken. Haar rugzak moet gevuld met mooie momenten, keer op keer, zodat gevoelige Vlacha gaat voelen dat dingen niet spannend zijn. Vlacha geniet van in huis leven, de warmte, de fijne plekjes, de aandacht (die je zelf soms zelf moet brengen), de rust en van de meeste wandelingen. Vlacha groeit, rustig en gestaag, terwijl haar gewicht afneemt 😉 en haar conditie toeneemt. Voor Vlacha zou het fijn zijn als ze dit proces mag doormaken met haar eigen baasjes, zodat de band nog sterker wordt, want Vlacha hecht zich aan haar persoon en kijkt naar die persoon voor begeleiding en liefde… en als je eenmaal in haar ogen gekeken hebt en haar écht gezien hebt, dan wil je alles voor haar doen.